aylar öncesinden kalma bir boşlaltma

-“Bana gıcık oluyorsun değil mi?”diye sordu kadın gence, onun lisanında.
-“Ne alakası var? diye yanıtladı genç,gergin,biraz da şaşırmış gibi.
-“Bütün başarısızlıkların,güçsüzlüklerin, yenilgilerin bir abidesi ve seninkilerin de bir sorumlusu gibi?”
-“İşin tuhaf yanı...” diye devam etti gülümseyerek .”Ben de öyle.”
-Biliyor musun?O, kitapçılardaki motivasyon kitaplarında yazanlar “pozitif düşüncenin gücü”,”günü yaşama "edebiyatları filan hepsi kocaman bir saçmalık.Hayat tavsiyelerle değil, deneyimlerle tüketilendir.Hayat bir kazanım değil, kaybediştir.Yiter gider her şey, hepsi bu.
Ama bir gerçek var.Yaşadığın, yaptığın her şeyin bir ikincisi olmayacak.Düşüncelerdir tekrarlanabilen,eylemler değil.
-.......
Artık genç kadını duyamazdı.Çünkü kadın sesli konuşmuyordu onunla.Biliyordu kadın, önündeki yazıya dalmış gencin onu dinlemeyeceğini.Zaten kadının felsefe yapar gibi konuşmasından hoşlanmazdı hiç genç.”Gencin böyle durumlarda “yine bunalım takılıyor bu kadın” diye geçirdiğinden emindi kadın. O’nun böyle düşünmesi de normaldi aslında kadın için.

Konuşmaya devam etti kadın:

-“Bir gün belki sana değil ama senin çocuklarına benim anlatacak çok hikayem olabilir.Bundan eminim.Yaşadığımız pek çok şeyi bir daha yaşamak şansını bulamayacağız.Şans yanlış kelime oldu.Bazılarını yaşayamayacağımız için acı çeker,pişmanlık duyarken diğer pek çoklarını yaşamayacak olmamıza şükredecek ve bir daha yaşamamak için yakaracağız tanrıya.Karabasanlarımız, kabuslarımız olacak pek çoğu devam eden günlerde.
-.........
-“Severek, isteyerek, zevk alarak yapığımız şeyler için konuşuyordum ben.Bu yüzden böyle şeyleri yaparken hep bir daha yapamayacakmış gibi yapmak,hazzına varmak, tadını çıkarmak, en fazlayı elde etmek ve istemek gerekmiş.Ben böyle yaptım çoğunda, biliyormuş gibi.Ama yine de yapamayacak olduğum şeyleri tekrar yapmak istiyorum, özlüyorum yapmayı.Beyaz karların arasından tekrar süzülmek kayarak ve atlamak suya yüksekten ve kalçamı kıvıra kıvıra dans etmek istiyorum hala müziği her duyduğumda.Koşmak ta zevkliydi.Küçükken alıp başımı koşmalarım vardı dere kıyılarına,suya daldırmak için ayaklarımı.Tırmanmak ta öyle tepelere,kayalara.Ayakkabısını insanın kendisinin bağlamasının ne büyük özgürlük olduğunu benden başka kaç kişi bilebilir ki.”
-..........
-“Bu benim örneğim.Benim dertlenişim,benim sıkıntım pek çok kişinin şükredişi olacaktır mutlaka.Doğuştan kaybettiğimi bir süreliğine kazandım.Sanki yaşam bunun kıymetini bilemedin dercesine geri aldı sonra.Ama bir yanlış var.Ben kıymetini bilmiştim.Bilecektim.Pek çok sağlamın yapmayı düşünmediğini, üşendiğini,istemediğini yapmıştım.Öyleyse niye benden geri aldı ki.Ben yaptığım her şeyi bir daha yapamayacağımı hissederek yaptım.Pişman olsam da, acı çeksem de göze aldım o an ki haz uğruna.Bu cesaretim vardı çok şükür her zaman.Korkularımın hep üstüne gittim.”
-..........
-“Peki nedir şimdi senin gözünde beni bu kadar sevimsiz kılan.Yaşamaktan hoşnut olmadığım bir hayatı değiştirmeye çalışmamam mı,yoksa sürdürmek zorunda olduğumu hissetmem mi?Bu bir mücadele mi, yoksa yenilgi mi?Sence hangisi?Tahmin etmek hiç de güç değil.Sence yenilgi, ama bu yenilgiyi devam ettirmem senin için gerekli.O nedenle bana, “yenilgi” de demeyeceksin.Mücadelemi tebrik de etmeyeceksin.”Yetersizisin” diyeceksin ki ben hep daha fazlasını sana verebileyim ve seni daha çok hoşnut edebileyim.”
-............
-“Bana sorarsan ben tek şey söyleyebilirim kendim için.Artık cesaretsizim.Yitirdim cesaretimi.O eski yürek yok bende.Hiçbir zaman sil baştan yapamadım ama şalteri bir süreliğine indirip,sonra tekrar kaldırdığım çok oldu.Şimdi şalteri indiremiyorum tekrar kaldıramayacağımdan korktuğumdan.”
-..........
-“Yemek yapmam gerek.Yarın iş de var.Sonra başka işlerim de.Seninle konuşmak rahatlatmadı zaten beni.Devam etmem gerek ve mevcudu korumam.Başka zaman konuşuruz istersem yine,tıpkı şimdiki gibi.”
-“Acıktım çok...ne yazıyorsun öyle, okuyayım mı?”
-“Sen bilirsin ama bence okuma.saçmaladığımı düşüneceksin”.dedi kadın gülümseyerek.
Ve kapattı bilgisayarı ve kalktı kadın ve gitti mutfağa.