"Hiç kimsenin kafesine
Koyamayacağı bir kuş;

Kaçmasını öylesine
Uçmasını böylesine
Unutmuş.

Bir insan sesine
Gelip konmuş."

(Özdemir Asaf)


Düzgün durmak zorundasınız.Duruş önemlidir hayata karşı.Bu duruşu korumak gerek.Hatalarınız bile düzgün bir duruşla kabul etmeli, arkasında, önünde, yanında ve ilerisinde durmalısınız.Ama düzgün bir tavırla.Kimse bilmese bile kendinize karşı.

Yaşadıklarınız her olursa olsun siz böyle biçimlenmişsiniz.Etrafınızda,yakınınızda, içinizdeki insanlara karşı zayıf olmamalı, zavallı olmayı sizden başkalarına bırakmalısınız.İçinizden "ne zayıfım,ne zavallıyım "diye geçirirken bile farklı bir tavrınız olmalı.

Sizin gibiler...

Çok şey yaşarsınız dolu dolu.Hastalığı da,kederi de, çulsuzluğu da,acı çekmeyi de ,yalnızlığı da,çaresizliği de, insafsızlığı da dolu dolu.Tıpkı mutluluğu,başarıyı,sağlığı dolu dolu yaşadığınız gibi.Dönemeçlerde,uçurumlarda,girdaplarda dolaşırsınız.
Ama dedim ya... Tavır önemlidir,duruş önemlidir hepsinde.
Rezillikte ve utançta bile farklı bir tavrınız duruşunuz vardır.

Kaçıp gitmeyi düşünürsünüz ,yapamazsınız.
Midenize kramplar girer,kabul edemezsiniz size yapılan haksızlığı ama işte bir duruşunuz vardır.Susarsınız, karşınızdakine üzülürsünüz.Sizi anlamasını beklemeden.

Başkalarının amaçları sizin için araçtır.Sizin amaçlarınızın onlar düşünü bile kuramazlar.
Düşleriniz ise henüz kimsenin hayal edemedikleridir.

Siz kalpte minicikbir kanat çırpıntısı, gözde belli belirsiz bir pırıltı,avuçta bir sıcaklık,dilde bir tatlı söz için herşeyinizi verirsiniz.

Almayı bilen yoktur o başka...

Onların istediği bunlardan başka şeylerdir.

Ama dedim ya işte...

Sizin bir duruşunuz vardır.

Hayata karşı,onlara karşı ve kendinize karşı.Değiştiremezsiniz.Değiştirmeyi içinize sindiremezsiniz.




Duruşunuz kendinize karşı bir anlam ifade eder.