BİRDENBİRE

Bacağını aldı,iki eli yardımı ile kaldırdı ve arabadan indi.Düzgün yürümeye çalışarak işinin yolunu tuttu.Bir süredir ağrıları giderek artıyordu.Yeniden ameliyat derlerse bunu kaldıracak ne ruh hali ne de ekonomik gücü vardı.Ama kemiğindeki o inceden yanma iyiye işaret değildi.Köprüden geçerken durup ırmağı seyretmeyi bırakmıştı artık.Havanın nemli soğuğu içine işliyordu.Köprüde vakit geçirmeden kendini işine atmalıydı.Zaten artık ırmağın uğultusu bile o kadar ilgisini çekmiyordu.Çamurlu akan su, yukarılarda yağmur yağdığını anlatıyordu.Dağlarda kar vardı fakat, su ancak yağmur yağarsa çamurlanıyordu.
Daireden içeri girdi,üstünü bile çıkarmadan kahveyi koydu,klimayı açtı.İçerisi havasızdı ama,pencerelerin mekanizması bozuktu ve açamıyordu.Klima hem havayı temizliyor,hem de ısıtıyordu.Köylülerin çamurlu ayaklarından yerler yine berbattı.Üzerini çıkardı.Kahvesini koydu.Sigarasını yaktı.Kimse gelmeden ortama alışmaya çalıştı.Hala uyum sağlayamamıştı.Çok zorlanıyordu.Bilgisayarı açtı.Çantadan telefonunu ve cüzdanını çıkardı.Para çekmecesine biraz para koydu.Bakkal gibi hissediyordu bazen kendisini.Cep telefonuna baktı,ne mesaj,ne cevapsız arama vardı.Mailerine açtı.Mail gönderme adeti de yoktu ama yine de baktı.Bir sürü abuk sabuk mail vardı; ondan, bundan,şundan.
Beklediği mail yoktu.Bir özür,bir sıcaklık.Yoktu.Zaten mail yazmazdı.Telefon açardı.O da yoktu.

Kalktı.Camdan meydana baktı.Kendini kovulmuş hissediyordu.Kullanılmış ve "hadi bakalım bak başının çaresine" diye postalanmış.

İsyan etmeseydi,"nereye kadar böyle devam edecek" demeseydi, her şey yolundaydı.
Sevgiden söz eden, ona zalim davranmıştı.Bu muydu sevgi.Sevdiğinin hırpalanmasına göz yummak mı?Kılını bile kıpırdatmamak mı?Sebep sensin diye suçlamak mı?

Oradayken her şeyden herkesten kıskanırken,burada kıskanmamak mı?Esirgememek mi? "Burada da erkek var.Hem de burnumun dibine giriyorlar.Ama asıl konu buradakilerin benim standardımda olmaması.Tehlike yok. Bu sebeple sorun yok.Kıskanılacak erkek yok.Çünkü hiç biri benim dengim değil.Bunun rahatlığı var herhalde" diye geçirdi içinden."Yani ben onların hiçbirisini beğenmem. Risk ortadan kalkmış oluyor böylece" diye gülümsedi.

Erkek bir kadının varlığını kendine güvence seçebilir.Ama kadın bir erkeğin desteğini hissetmek isterse ayıp eder,zayıflık eder.Birdenbire sevgi biter.Birdenbire gurur öne çıkar.Birdenbire kadına haddinin bildirilmesi için harekete geçilir.Ceza kesilir,infaz ertelenmez,geciktirilmez.Yargılamadan asılır.

Eşitlik,demokrasi,özgürlük, paylaşım,özveri.Niçin başka hiçbir kadından beklenmeyen davranış,bu kadından bekleniyordu. Niçin bu kadın diğer normal kadınların tepkilerini verince anormal sayılıyordu, ayıp sayılıyordu, onur kırıcı sayılıyordu, erkekliğe hakaret sayılıyordu.Niçin?

Niçin en lüks yerlere götürüldüğü,en iyi hayatların yaşatıldığı başına kakılıyordu.Gerçekten çok mu lüks bir yaşam sunulmuştu da, kadın değerini bilememişti.Kadın çok mu para harcatmıştı?Hep almış,hiç vermemiş miydi? Hiç paylaşmamış mıydı? Nasıl tıkanmış,nasıl bunalmış,nasıl yorgun düşmüştü oysa.

"Aslında belki de hiç dile getirmemeliydim bazı şeyleri.Kendi sahte mutluluğum için bunu yapmalı, bir oyunu kurallarıyla oynamalıydım. Sahte de olsa içine ettim belki de her şeyin.O zaman beni nasıl ve kim suçlayabilecekti?Haklı bir sebep hiç doğmayacaktı.Şimdi ise anlayışsız ve şirret oldum.Döne, döne aradığım, yerli yersiz özür dilediğim için de gurursuz." diye düşündü.

Sonra Kadın: "boş ver" dedi."Sen dayan.Tek başınasın.Tek başına olduğunu farzet.Yalnızlık özgürlüktür.Yaşamak için yine mücadele edecektin,çalışacaktın.Evini,memleketini bırakıp gitmek gerekiyorsa, gidecektin.Başarılı olamasan da, o çok sevdiğin mesleğini terk etmek zorunda kalacaktın.O koridorları,salonları,dosyaları,o binaların tozunu artık içine çekemeyeceksin. Buna neyin,kimin,nasıl sebep olduğunun önemi yok.Nasılsa o sebebin sorumlusu sen tutuluyorsun.Sen kimseyi suçlama bari.İleride bu günleri hatırlayınca bir kabustan uyandığına sevinecek ve şükredeceksin.O zaman da yalnızsın, ama o zaman tek başına olmayacaksın.Kendinle olacaksın.

"Ve ben bu şehirden çekip giderim, bir nehir akıp gider...."