ISLAK ISLAK

Küçük kız; dün,soğuk ve puslu akşam saatinde dört erkekle küçük bir araç içinde rutin dönüş yolcuğuna başladığında,midesinde birkaç gündür şiddetini giderek arttıran ağrı eşliğinde bebeğinin hediyesi I-Pod'undan rastgele bir şarkıcı seçerek dinlemeye başladı.Cem Karaca'ydı.Hava'nın yağışlı olmasından başka özel bir sebep olmaksızın ISLAK ISLAK isimli şarkıyı tıkladı.
Çoğu kişi bilir bu şarkıyı ama sözleri şöyleydi şarkının:

Gecenin nemi mi düşmüş gözlerine?
Ne olur ıslak ıslak bakma öyle
Saçını dök sineme derdini söyle
Yeter ki ıslak ıslak bakma öyle

Sürerim buluttan tarlaları
Yağmurlar ekerim göğün göğsüne
Güneşte demlerim senin çayını
Yüreğimden süzer öyle veririm

Ben feleğin şu çarkına çomak sokarım
Ben feleğin tekerine çomak sokarım
Yeter ki ıslak ıslak bakma öyle

Bir insanın bir insana ağlama, üzülme, bana güven demesinin en şiirsel biçimde, en güzel sesten ve hoş bir melodi ile bundan daha güzel anlatımı olabilir miydi o an küçük kız için ?
Uzun süredir kendisini desteksiz ve çok savunmasız hissettiği bir döneminde bunun onu ne kadar duygulandırdığını anlatmaya gerek yok.
Adamlar arabada siyasetten konuşurlarken, küçük yoldan dışarı bakıyordu.Arabanın ve gözlerinin silecekleri, çalışıyordu.Karşıdan gelen araçların farları gözünü alıyordu.Nedense bu şarkıyı söyleyen kişinin babası olduğunu hayal edebildi sadece.Özellikle "ben feleğin şu çarkına çomak sokarım" kısmı.Bunu O'nun için babasının yapabileceğini düşünüyordu sadece.Bir kadının ömür boyu sırtını güvenle dayayacağı tek erkek babası olmalıydı.Çünkü O'nun babası öyle bir erkekti.Sonsuza kadar güvenilir,her zorluğun üstesinden mukakkak gelir,kimseyi yarı yolda bırakmaz,özü sözü aynı tek insandı O'na göre babası.Böyle insanların da var olduğunun en güzel kanıtıydı.Düşüncesi bile küçük kızı güçlendirmeye yetti.Şarkı O'na öyle iyi geldi ki.
Arabadan indiğinde çoktan bir başka neşeli şarkıya geçmişti bile.Köşedeki büfeden babasının şerefine bir şarap aldı.Bir de süper loto.Annesi kapıyı açtığında neşeyle şarkıyı mırıldanıyordu.