"*Denizkızı

Azat ettim kendimi .
Çözemediğim düğümü
Kesip attım.
Nefesimi üfledim geçmişin küllerine...
Onlar süzülürken derinliklere,
Uçarım ben mavime.
Kavanozum,yosun tutsun bensizliğine.
Solungaçlarım, allı pullu kuyruğum
Salınamayacaksınız kızıllığımda.
Çıplak ayakla koşarım,
Çakıl taşları, gül yaprakları
Tabanlarımda.
Kırık aynamda,
Şimdi birden fazla ben.
Ağlasam bile
Güler nasılsa diğerlerim.
Ben yürüyecek bedenime...
Yere saçıldım
Kan kırmızı
Pul pul
Pırıl pırıl.."*

DENİZ KIZLARI ...
HEP OLDULAR
ERKEKLERİN DÜŞLERİNDE.
BAZI KADINLARDA SAHİLE VURDULAR.
İÇLERİNDEN PEK AZI MAVİSİNE KANATLANDI.


Bir zamanlar okyanusların derinlerindeki o gizemli dünyada bir denizkızı varmış.Birgün okyanusun minicik bir kavanoz olduğunu anlamış.Tıpkı o filmdeki gibi.Ama deniz kızı akıllıymış.Her kavanozun dışarıya açılan bir kapısı olduğunu fark etmesi uzun sürmemiş.Önemli olan o güzeller güzeli,hayranlık uyandıran, renk renk pullu, görkemli kuyruğundan sıyrılmayı göze alabilmekmiş. Deniz kızı günler aylar ve yıllarca düşünmüş.Karar vermek çok zormuş.Bir gün başını yukarıya, o güzelim maviliğe kaldırmış ve ışığa doğru süzülmüş.